Bedevaart en Pelgrimage

Social Share

In de maanden juni tot september 2007 verscheen in het Centraal Weekblad een serie artikelen over "Bedevaart en Pelgrimeren" 

van de hand van Prof.P.Nissen, als theoloog verbonden aan de Radboud-universiteit in Nijmegen. Met toestemming van de auteur en de uitgever hebben wij deze artikelen opnieuw gepubliceerd op onze website.

 

Op weg naar heil en heelheid

De tocht, de bedevaart is een metafoor voor het menselijk leven. De mens is iemand die onderweg is. Mensen zijn de eeuwen door, in verschillende culturen en streken, op pad gegaan, op zoek naar zichzelf en het heilige, naar heil en heelheid. 

lees verder...

Grenzen overschrijden

De peregrinus kan gaan pelgrimeren zonder bij voorbaat te weten waar hij of zij wil eindigen.In het christendom is een rijke literaire traditie ontwikkeld. Daarin komt tot uiting dat de bedevaartganger en de pelgrim beiden grenzen willen overschrijden. Over pelgrims en hun wegen en over datgene waarnaar zij op zoek waren én zijn gaat het in dit artikel. 

lees verder...

Van oude en nieuwe pelgrims

In dit artikel aandacht voor het onderscheid tussen de vakantieganger of de sportieve wandelaar als pelgrim? Verslagen van pelgrims zijn vaak meer dan reisboeken. Er gebeurt in die boeken namelijk niet alleen iets om hen heen, er gebeurt ook iets in henzelf. Pelgrims gaan op pad omdat zij behoefte hebben aan een pauze in hun eigen bestaan, een moment van reflectie. 

lees verder...

Van kerkelijke pelgrim tot busbedevaart

Kerk en geloof zijn voor de hedendaagse pelgrim niet meer zo vanzelfsprekend als voor hun voorgangers in voorbije eeuwen. Een bedevaart of pelgrimage voltrekt zich voor hen minder vanuit een beschermde en beschermde context. De parochie of kerkelijke gemeente is niet meer vertrek- of aankomstplaats.

lees verder...

Een zoektocht zonder zekerheden

Pelgrims gaan op pad om te zoeken, tastend, aarzelend en stamelend. Was vroeger de pelgrim een gelovige die tijdens zijn tocht wellicht ook zoekende werd, nu is hij vooral zoekende, die tijdens zijn tocht wellicht -soms even- een gelovige wordt. 

lees verder...

Opgelegde straffen en hemelse wensen

De nood die pelgrims soms op pad bracht, kon van geestelijke, mentale of religieuze aard zijn: het verlangen naar inzicht in eigen levensroeping, de behoefte aan bevestiging of verdieping van het eigen geloof. De pelgrimsweg staat bij de hedendaagse pelgrim in het teken van de eigen levensweg en die weg is het doel. 

lees verder...

‘Wij hebben elkaar elke dag ontmoet’

Het reisverhaal van de pelgrim wordt verbonden met zijn levensverhaal. Het ene verhaal geeft daarbij betekenis aan het andere. Dit wordt toegelicht aan de hand van de verslagen van Hape Kerkeling en van Gied ten Berge. Opvallend is dat beide voorbeelden laten zien dat het ‘met jezelf bezig zijn’ vanzelf de ‘vraag naar God’ oproept.

lees verder...

Alleen het onderweg zijn telt

De pelgrimage blijkt in de meeste gevallen een terugkeer naar zichzelf. De weg en niet de bestemming blijkt het belangrijkste te zijn. Hedendaagse pelgrims blijven in hun verdere leven als pelgrims onderweg. Kerkgemeenschappen zullen zich gaan toewenden naar de pelgrim en voorzichtig vragen: waar kom je vandaan, waar ben je naar op weg, wat zoek je onderweg? 

lees verder...

Bewerking intro’s door Ben Teunissen