Mijmerend staar ik voor mij uit………..
De grote rotsen waarop ik zit, ruw, kolossaal, met mos bedekt en
schuimend water diep onder mij.
De noordelijke Atlantische Oceaan groots aanwezig.
Ik geniet volop maar voel mij ook verdrietig, verdrietig omdat de
laatste stempel gegeven is – “ the end” Fisterra blauw gedrukt.
Een reis die mag duren, seconden, minuten, dagen en duizenden uren .
Stap voor stap, zweten, zwoegen, klimmen en dalen.
Soms de gele pijlen vergeten, verdwalen.
Altijd kom ik wel weer op het Camino Pad.
Zeker een bijzondere reis die te snel is gegaan.
Al zijn de seconden, minuten, uren en dagen gelijk aan
zoals ze altijd zijn geweest-tijd om te vertragen is gegaan.
Buen Camino ik ga je missen, het lopen, de stappen zetten op dit pad
is geweest.
De herinneringen zullen blijven, zo helder in mijn geest.
De vele pelgrims ontmoet eenmalig, kort en lang uit alle streken van de wereld.
Hoe mooi, hoe gaaf dat is, hoe kort of lang elke ontmoeting er een
is met een belevenis.
De een warm en zacht, de andere weer vol kracht – intenties zijn gelijk.
Als pelgrim het 800 km lange pad bewandelen dat is wat mij heeft verrijkt.
Buen Buen Camino
Henk Tolsma
