Verslag excursie naar ’t Verdronken Land van Saeftinghe op 30 mei 2012

Social Share

Verslag excursie naar ’t Verdronken Land van Saeftinghe op 30 mei 2012

 

Een bijzondere wandeling dicht bij huis.

 

Wikipedia zegt erover: Het Verdronken Land van Saeftinghe is een natuurgebied in Zeeuws-Vlaanderen. Het is een schorrengebied in de Westerschelde en vormt de grootste brakwaterzone van West-Europa. Vroeger was de Saeftinghe een welvarende polder………

Maar dat is een wel erg technisch en droog verhaal.

 

Spannender klinkt de tekst op www.zeeuwselandschap.nl: Trek je laarzen aan en maak kennis met dit indrukwekkende landschap. En daar zijn we met 19 man op af gegaan!

 

Eerst “op ’t gemaksken” koffie in een soort huiskamercafé om daarna dus die laarzen aan te trekken. Door al die Santiagowandelingen waren die echter in onbruik geraakt, er moest zelfs een heus muizennest worden verwijderd. Iedereen was een beetje lacherig maar dat waren de zenuwen want onze professionele Saeftinghe-gids was inmiddels bezig alle gevaren op te sommen. “Omdat het gebied onder de natuurbeschermingswet valt maar ook omdat de getijdenwerking ERG gevaarlijk is, is het niet toegestaan het gebied op eigen gelegenheid te bezoeken”, zo begon hij. Zo gaf hij ondermeer instructies wat te doen indien je tot aan je middel weg zou zakken in het slib of in de verraderlijke zoetwaterputten. Als laatste gaf hij ons mee dat we elkaar vooral goed in de gaten moesten houden……

 

 

Bijna 4 uur lang “liepen” we over zandplaten, slikken en door geulenstelsels. We werden op de hoogte gesteld van de bijzondere plantengroei, de vogels, de geschiedenis en de geologie. De lucht was strákblauw, als op de Spaanse hoogvlakte. Van de penningmeester kregen we krentenbollen, de gids gaf ons lepelblad, lamsoren en zeekraal. Af en toe moest er iemand uitgegraven worden maar uiteindelijk kwamen we tóch weer met 19 personen (+ de gids natuurlijk!) weer bij het café aan. Onder het genot van “een dood schaap” (voor de duidelijkheid: is een biersoort) kwamen de sterke verhalen los. Zo in dat zonnetje steeg mijn biertje al snel naar mijn hoofd dus in de verte hoorde ik namen als “Via Monastica”, de “La Plata”, Roncesvalles, Camino de Levante (hé, was ik daar niet zelf net geweest?) enz. enz. Tot slot kwam de waardin de maaltijd serveren: een zeer koolhydraatrijke maaltijd zal ik maar zeggen……

Het is een “schone dag” geweest, en natuurlijk met dank aan Lies, onze regiocoördinator!

 

Christel Wijland

 

NB. Graag verwijs ik naar een informatief filmpje op youtube, zo krijg je een indruk wat deze excursie betreft:

http://www.youtube.com/watch?v=_0n-gd-L5bo