Beste Pelgrim, lid van het Genootschap van Sint Jacob,

Veel leesplezier in deze extra lange uitgave voor de donkere dagen!

In deze nieuwsbrief willen we nog even terugblikken op onze Landelijke Najaarsdag van 8 november j.l.

Geluif in ’t Goeje
(Geloof in ‘t Goede)

Terugkijkend op deze dag kunnen wij zeker stellen dat wij op deze dag de pelgrimsstad Roermond, vanuit de ECI Cultuurfabriek, landelijk op de kaart hebben gezet.

Dat ons thema GELUIF IN "T GOEJE bij iedereen in de smaak viel was al direct duidelijk bij de opening.

De aftrap van deze dag werd gedaan door Ron Ramakers van onze regiocommissie met een verduidelijking waarom wij voor dit thema gekozen hadden. Burgemeester Yolanda Hoogtanders van Roermond haakte hier nog verder op in met haar openingswoord. Met haar mooie toepasselijke woorden zorgde zij ervoor dat de boodschap voor deze dag met nog meer kracht werd bijgezet.
Na afloop ontving zij terecht veel lovende woorden. De tekst van haar speech kunnen jullie verderop in deze nieuwsbrief vinden.

Wij willen iedereen bedanken die een bijdragen aan deze dag heeft geleverd door aanwezig te zijn, door als vrijwilliger de handen uit de mouwen te steken, of als buddy gasten te begeleiden. Je bijdrage in de vorm van muziek, theater, workshops, wandelingen, film, lezingen en voordrachten in combinatie met een deelname aan een gevarieerde informatiemarkt afgewisseld met kunst en de camino hebben van deze dag een succes gemaakt.

Ook een dag vol mooie, waardevolle ontmoetingen.

Vanuit het landelijk bestuur en van vele bezoekers ontvingen wij veel lovende woorden voor de organisatie en de locatie.

Voor ons was dit de “kers op de taart”, een taart waar de leden van de werkgroep bijna 2 jaar aan hebben gewerkt.
We zijn op zoek geweest naar een gewenste invulling. Pelgrimeren bekeken vanuit verschillende culturen en geloofsovertuigingen. Een bezoek aan de voormalige synagoge in Meerssen was boeiend en leek veel belovend maar…… helaas.

Alleh, niet mokken, schouders eronder en doorgaan.

Wij zijn gestart met ons programma in Nijmegen met “pelgrimeren in het Boeddhisme en Hindoeïsme” en uiteindelijk via Beesel terecht gekomen bij onze "boodschap" en overtuiging “Geluif in ’t Goeje”.
Ook in onze privé-situaties, van verbouwing tot medische gecompliceerde gebeurtenissen, bleven ons niet bespaard. Ons thema hield ons op de been. Als werkgroep zijn we ook gegroeid door elkaar ondersteuning te bieden, het respecteren van ieders doen en laten, het uitspreken van pijnpunten, het meebewegen met de commerciële projectontwikkelaar van de ECI, de spirit erin blijven houden en blijven geloven in het volbrengen van deze klus.

En in een reactie de volgende dag schreef Jan, onze voorzitter: "Emotioneel ben ik naar huis gereden, tranen van geluk!!"

En nu? Hoe vullen we “het gat”. Dat "gat" kent de regio Limburg niet!
Het maandelijkse Café Saint Jacques, georganiseerd door onze wandelmentoren loopt als een rode draad door ons jaarprogramma. Deze informatiemiddag is voor geïnteresseerde nieuwe wandel- of fietspelgrims om hun op weg te helpen op hun Camino.
Ook ontmoeten vele ervaren pelgrims elkaar om hun ervaringen te delen.
Verder gaan we aan de slag met de ideeën die we hebben voor de eerstvolgende regiodag voor Limburgse leden in maart 2026 en gaan we verdere invulling geven hoe we de "jeugd" verder kunnen betrekken en laten deelnemen in een Camino ervaring.

Hartstikke veel dank aan iedereen voor de feestelijke, kleurrijke- en perfect verlopen dag.

Werkgroep regio Limburg.
Jan, Marc, Ron, Cor, Ria en Wilma.

"Dames en heren,

Van harte welkom in Roermond, hier in de ECI. Hoewel ik zelf de tocht naar Santiago niet heb gemaakt, herken ik wel het gevoel en de ervaring die het u heeft gebracht. Samen met een vriendin liep ik ooit het Pieterpad. En dat deden we precies in de periode waarin we van geen kinderen naar 1 en 2 kinderen gingen. En bijzondere periode die veel verandering met zich meebracht. Het was voor ons beiden heel waardevol om juist in deze periode het Pieterpad te lopen en daarbij te kunnen reflecteren op de uitdagingen die het moederschap met zich meebrengt. Nu loop ik het Pieterpad nog een keer, ditmaal samen met mijn man. En ooit hoop ik een keer in uw voetsporen te treden en zelf de Camino te mogen lopen.

Dames en heren,

Dank dat ik mij vandaag tot u mag richten voor het openingswoord van deze landelijke contactdag van het genootschap van Sint Jacob. U heeft met Roermond als gaststad gekozen voor de juiste plek en voor het juiste thema: geloof in het goede.
Een thema dat meer dan ooit past bij de tijd waarin we leven. Want wat zou ik onze samenleving wat meer geloof in het goede toewensen.
Geloof in het goede van jezelf. In je eigen kunnen, in het besef dat het pad niet altijd recht is, maar een zijweg nieuwe inzichten geeft. Het leven vergt soms ook stilstaan, een moment van bezinning zoeken. Want wat brengt een half uur scrollen op je telefoon? Of weer een nieuwe aankoop? Ik zou mensen gunnen hun eigen pelgrimstocht te kunnen volbrengen. Dat kan natuurlijk naar Santiago, maar ook naar één van de vele plekken van stilte en rust in onze eigen stad. En of de tocht lang of kort is, je vindt rust, stilte en reflectie. Juist in deze tijd waarin stilstaan geen optie lijkt, is het belangrijker dan ooit jezelf dat moment te gunnen.

Nog even en dan begint de decemberperiode. Een tijd van mooie momenten met familie en vrienden. Voor veel mensen ook een periode van enorme drukte, stress en lijstjes afwerken. De winkels laten ons geloven wat we allemaal per se nodig hebben om het kerstfeest te laten slagen. In onze stad zijn de dagen voor kerst, en de feestdagen zelf, soms de drukste dagen.

Waarom? Gaat het om het nieuwe recept, de hoeveelheid eten en de cadeaus onder de boom? Of gaat het om samen zijn, om terugkijken en vooruitkijken. Een jaar achter ons laten en ons klaar maken voor een nieuw begin.

De gedachte van het kerstverhaal gaat over het geloof in het goede van de mensen om je heen. Deze week organiseerden we in Roermond de vijfde Christoffeltafel. Een ontmoeting van mensen die elke dag in onze stad bezig zijn voor een ander. Ze zorgen voor verbinding, een luisterend oor of een helpende hand. Ze geloven in het goede van de mensen om hen heen en de gemeenschap waar ze in leven. Ze hebben vertrouwen in het pad dat ze lopen, ook al weten ze nog niet precies waar ze uitkomen.

Tijdens deze Christoffeltafels willen we dat met zoveel mogelijk mensen delen. De verbindingen, het geloof in het goede.
Want dat geloof in het goede zou ik Roermond en al haar inwoners gunnen. Daarvoor moet je elkaar kennen. In mijn werk als burgemeester ervaar ik vaak dat we over groepen in onze stad praten. Over jongeren, over asielzoekers, over verwarde personen.
We problematiseren snel en veel.
Jongeren op een bankje in de stad zijn drugsdealers en alle asielzoekers zijn dieven. We zien de mens niet meer. We zien niet meer hoe we zelf als 16-jarige waren. We zien niet meer hoe de evacués uit Roermond zo liefdevol werden opgevangen in Friesland tijdens de Tweede Wereldoorlog. We zien het goede niet meer.

Dames en heren,

Velen van u hebben de tocht naar Santiago volbracht. U heeft het geloof in het goede ervaren. In iemand die u een schuilplaats aan bood, de weg wees of stil met u meeliep op uw reis. Ik zou u willen vragen dat te delen met ons, met iedereen die u tegenkomt. Want we hebben het nodig.
We leven in een tijd waarin veel onzeker is. Politici die aanzetten tot polarisatie en haat. Conflicten in de wereld waar we niet langer vanaf de zijlijn kunnen toekijken. Dreigingen in ons eigen land. Een consumptiemaatschappij, waarin meer als beter wordt gezien. We zijn niet meer samen onderweg. We zijn individuen geworden die niet meer naar elkaar omkijken.

Iedereen loopt zijn eigen pelgrimstocht, als we het leven zo beschouwen. Maar zoals u heeft ervaren, je kunt alleen lopen maar hoeft niet alleen te zijn. Dat maakt de tocht wat makkelijker. Dat geeft vertrouwen. Vertrouwen om jezelf te ontplooien, kansen te benutten en soms van de gebaande paden af te wijken.
En niet iedereen hoeft naar Santiago te lopen om dat te ervaren. Het begint hier in onze eigen stad. Geloven in elkaar en in het goede. Kleine initiatieven die ons met elkaar verbinden. Die ons weer laten zien waar het om draait: om mensen. Het begint ook vandaag tijdens deze contactdag van het genootschap van Sint Jacob. U kunt een ander inspireren, vertrouwen geven voor het volbrengen van deze, in alle opzichten, bijzondere pelgrimstocht naar Santiago.
We zijn allemaal onderweg, soms weet je de route, soms denk je dat je verkeerd loopt. Of weet je niet waarom je überhaupt nog verder zou lopen. Kijk naar de mensen om je heen, zij lopen met je mee. Wat jouw Camino ook is. Koester ze en besef dat jij ook voor een ander van betekenis bent. Aan het begin, tijdens of aan het einde van de reis.
De weg van het leven is, net als de weg naar Santiago, eeuwenoud. Velen gingen ons voor, velen zullen nog na ons komen. Iedereen beleeft de route anders en je weet niet wat je tegenkomt. Regen of zonneschijn, een klim of een vlakke weg. In je leven en tijdens je pelgrimstocht doe je ervaringen op die je veranderen. Die je andere inzichten geven.

En hoe moeilijk het pad soms ook is, je gaat door. Elke stap is van betekenis en doet er toe. Voor jezelf of voor een ander. Niemand loopt alleen.

Dames en heren,

Vandaag is Roermond even Santiago. Een plek van ontmoeting, waar onze wegen elkaar kruisen.

Ik wens u een hele mooie en inspirerende dag toe. Er is voor u een prachtig programma samengesteld, waardoor ik zeker weet dat dit gaat lukken. Dank aan het genootschap van Sint Jacob voor het organiseren van deze dag en de inspanningen om zoveel mensen een moment van reflectie en inspiratie te bieden.

Dank voor uw aandacht."

De Najaarswandeling van 22 november j.l.

Weer een goed georganiseerde en goed bezochte wandeling door onze wandelmentoren.
Een van de deelnemers geeft hieronder een korte impressie weer van deze mooie dag.
Velen kijken uit naar de volgende wandeling. 

"Vandaag stond onze najaarswandeling op het programma in de omgeving van Ransdaal.
Iedereen is mooi op tijd aanwezig bij ons vertrekpunt het station in Ransdaal. Onze wandelmentor Ger, die de route heeft uitgezet, heet iedereen welkom en geeft een kleine uitleg. Onder een strak blauwe hemel en een heerlijke zonnetje gaan we om 10.00 uur op pad. Met prachtige uitzichten over een met rijm bedekt heuvelland lopen we via Walem naar de Sjaasberg, waar in het bos een tot de verbeelding sprekende kluizenaarswoning met kapel en een kruisweg ligt. Hier gaan we via trappen naar beneden tot aan de Geul. Via het beverpad en de Geul komen we in Schin op Geul. Hier stoppen we voor een lunch bij de Herbergier.

Gezellig bij elkaar zitten en vertellen, is het hier goed geregeld. De camino verhalen gaan weer rond. Heel mooi. Na deze stop van 1,5 uur gaan we verder op ons pad richting de Geul, waar we een stuk langs lopen. Heerlijk lopen is het onder de winterzon. Via Fromberg lopen we omhoog naar de top van de Fromberg, wat toch wel een pittig stukje is. Na de afdaling slingert ons pad zich door weiden en landerijen weer terug naar ons vertrekpunt. Wij kijken terug op een zeer geslaagde najaarswandeling en hopelijk zien we ons terug bij de voorjaarswandeling in 2026. Aantal deelnemers was 26."

Hartelijk dank,

De wandelmentoren, Henk en Ria, Ger.

De Camino Šibenik in Kroatië

Camino Šibenik neemt je mee op een zesdaagse wandeltocht door de adembenemende landschappen van de Dalmatische kust en het achterland. Deze route verbindt pittoreske kustplaatsen, oude paden en spirituele centra, en biedt de perfecte mix van natuurlijke schoonheid, geschiedenis en de authentieke Dalmatische levenswijze.

De reis begint in Marina en brengt je naar Rogoznica, een charmant vissersdorp dat bekendstaat om zijn kristalheldere zee en het mystieke Drakenoog. Op de tweede dag gaat u verder richting Primošten, bekend om zijn karakteristieke wijngaarden, die worden erkend als een uitzonderlijk voorbeeld van traditionele Dalmatische wijnmaak. De derde dag brengt een verandering van landschap als je richting Vrpulje klimt, de thuisbasis van een beroemd Mariareservaat. Op de vierde dag kom je aan in Šibenik, een historische stad die door UNESCO beschermd wordt, vol culturele bezienswaardigheden zoals de Kathedraal van Sint-Jacobus.

Na het verkennen van Šibenik gaat de route verder richting Vodice, een levendig toeristisch centrum vol mediterrane charme. Op de laatste dag brengt het pad je naar Pirovac, waar deze onvergetelijke reis door het hart van het district Šibenik-Knin eindigt.

Camino Šibenik is niet zomaar een wandeling – het is een kans om in contact te komen met het rijke Dalmatische erfgoed, te genieten van prachtige landschappen en de authentieke verhalen van de regio te ontdekken. Of je nu op zoek bent naar spirituele vernieuwing, avontuur of een verhuisvakantie, deze Camino biedt een ervaring die je verrijkt en blijvende herinneringen achterlaat.

Dirk en Annemie Grosveld uit Swalmen hebben deze eind september 2025 gelopen en geven hieronder hun ervaringen weer op deze Caminmo.

Dirk en Annemie bedankt voor jullie bijdrage.

Op 22 september 2025 komen we aan in Marina. Vanaf morgen starten wij hier onze camino. De route loopt dan van Marina naar Rogoznica, Primosten, Vrpolje, Sibenik, Vodice en eindigt in Pirovac

Met de Flixbus zijn we in Maastricht vertrokken en na de bruiloft van ons nichtje in Italië zijn we, weer met de Flixbus, via Zagreb naar Marina gereisd.
Daar komen we om 15 uur aan. Een douche en ons installeren in het appartement.

Daarna gaan we het dorp verkennen. Het VVV-kantoor is gesloten en gaat weer om 07.00 uur open. Morgenochtend dus op tijd er naar toe voor een Kroatisch pelgrimspaspoort.

Dinsdag 23 september 2025
Dag 1 van startpunt Marina naar Rogoznica, 26°

Om 7.45 uur bij het VVV-kantoor. Gesloten! Even na 8 komt er een meisje aan. We vragen haar een paspoort, dat we ook gratis krijgen. Zij zet er gelijk de eerste 2 stempels in.
Gevraagd of er veel pelgrims onderweg zijn vertelt ze dat zaterdag een groep van ca. 20 personen is gestart. Vervolgens wijst ze ons naar de Toren, die staat in het centrum van de stad. Dit is ons beginpunt. Vreemd is dat er nergens een symbool is te zien.

De stempels voor het pelgrimspaspoort kunnen we op een aantal plaatsen krijgen (VVV-kantoren van Marina en Šibenik (stempels van Grebaštica, Vrpolje, Šibenik en Jadrija) en in Primošten, Rogoznica, Vodice (stempels van Jadrija en Vodice) en Pirovac. Je hoeft als pelgrim maar één dag van de Camino Šibenik-route te lopen om zo'n compostela te krijgen.
Het enige wat je hoeft te doen is je afgestempelde pelgrimspaspoort op een van deze plaatsen te laten zien; vervolgens krijg je gratis je compostela.

De gemeente Marina ligt aan de voet van een diepe baai en is vernoemd naar Sint Marina. Naast deze kerk staat ook de Sint-Jacobskerk. Marina is zeer beroemd om de productie van olijfolie.

De route van deze camino kun je via maps.me downloaden. Dat hebben we ook gedaan. Met de telefoon in de hand gestart. Er worden 2 routes aangegeven. We lopen een stukje het dorpscentrum uit en lopen ineens langs een doorgaande weg, de D8, een soort rijksweg zonder fiets- of wandelpaden.
Dan toch maar voor die andere route kiezen. We maken een klim, komen weer langs het appartement waar we vanmorgen zijn vertrokken en lopen een geasfalteerde binnenweg omhoog, en omhoog. Totdat hier enkele auto’s om de bocht komen gevlogen……… we voelen ons niet echt veilig en besluiten terug te lopen naar de eerste route, dus langs de D8.
Het laatste stuk, ca. 7 km, zijn ze (gelukkig) bezig met het aanleggen van fiets-/looppaden.

Het appartement waar we vandaag verblijven ligt pal naast een inham van de zee. Na een drankje eerst douchen (is wel nodig!).En we konden genieten van een mooi uitzicht vanuit ons bed.

Rogoznica ligt in het hart van Dalmatië, aan de zuidkant van de provincie Šibenik-Knin. Met een kustlijn van maar liefst 54 km, het gunstige klimaat met zo'n 2600 zonuren per jaar komen er heel veel toeristen naar deze plaats.
Maar weer eens de route in maps.me opgezocht om de stempel te halen. In eerste instantie loop ik voorbij de plaats waar ik moet zijn. Uiteindelijk wijst iemand mij naar het VVV-kantoor waar ik moet zijn.

Gisteravond nog wat rondgelopen. Op een plekje lagen 5-7 heel mooie katten te luieren in de zon. Even later blijkt dat ze daar blijven wachten op de vangst van een knul, die daar staat te vissen. We blijven even kijken en op korte tijd worden 3 katten verrast op een lekker vers sardientje!

Woensdag 24 september 2025
Dag 2 van Rogoznica naar Primošten, 24°

Heerlijk geslapen. Vannacht hebben we enkele klappen onweer gehoord. Het is op dit moment bewolkt, 24 graden en zo juist is er nog een spatje regen gevallen, de regencape toch niet voor niets meegenomen.

De route van vandaag is weer niet fijn lopen. Gevaarlijk langs een vrij drukke weg waar je nog nauwelijks ruimte hebt om te lopen.
Vlak voor Primošten via Google maps een andere kleine weg gevonden; veel prettiger lopen. We komen langs een kroegje en drinken kopje koffie en verlossen we ons van de rugzakken. Het is benauwd.
Primosten is gelegen tussen Trogir en Šibe en ligt aan de Adriatische Zee. De oude stad ligt op een schiereiland, waar de stadspoort zorgt voor de scheiding met het toeristische centrum. Midden op dit schiereiland staat de Sint-Jurjakerk (het symbool van de stad). De kust van Primošten heeft een lengte van 20 km aan (kiezel)stranden.

In de oude stad (gelegen achter deze poort) ligt het VVV -kantoor waar we weer 2 stempels krijgen, ééntje van de camino, ééntje van de stad. Als we buiten komen barst de bui los!
In de oude stad gaan we het kerkje bezoeken. Helaas gesloten: het is maar tot 14 uur open.
Schitterende omgeving rond Primošten.
Maar ook even met de voeten in het water natuurlijk!

Donderdag 25 september 2025
Dag 3 van Primošten naar Žaborić, 26°

Vandaag lopen we naar Žaborić. De Camino loopt eigenlijk naar Vrpolje (4023 inwoners, 60,5 km²) en de dag erna naar Sibenic. Omdat in Vrpolje helemaal niks is (geen winkeltje, geen cafeetje) hebben wij al vooraf besloten om niet een grote omweg via Vrpolje te maken maar onze derde wandeldag tot Žaborić te lopen (ligt zuid-westelijk van Vrpolje). Wat ik vreemd blijf vinden dat er geen enkele duiding op de weg of naast de weg is aangebracht. Zelfs bij de VVV-kantoren, waar je wel de stempels kunt krijgen, zie je geen enkele schelp als aanduiding dat je op de Camino zit. We vertrekken om 8 uur. Gelijk wordt de route weer vervolgd langs de D8.

Eigenwijs als ik eenmaal ben, wil ik een pad volgen langs de zee. Gelukkig maar! Mooie paden vlak langs het water…….
Heel mooi paden langs de zee. Dit vinden wij meer weg hebben van een Camino. We maken wel veel meer kilometers, maar dat is echt de moeite waard. Het water van de zee is ontzettend helder!
In Gebrastico nog even een kleine pauze.

Bij een camping langs de weg even uitgerust en met de beheerder praten we even over de Camino Šibenik. Op mijn opmerking dat er nergens duidingen zijn van deze camino zegt hij 'de route is toch heel duidelijk via maps.me'

De laatste 8 km moeten we weer langs de D8. We zijn blij als we bij ons appartement aankomen.
Het is erg warm en we lopen constant in de zon. Nergens schaduw en veel auto's razen met een enorme snelheid naar beneden. Telkens wijken wij maar uit en lopen zoveel als mogelijk links en vaak tegen de vangrail aan.
We zijn blij als we bij ons appartement arriveren. Eerst douchen, daarna het dorp verkennen.

Žaboriç is een plaats in de gemeente Šibenik. De plaats telt iets meer dan 400 inwoners. Er zijn veel prachtige nieuwe vakantie appartementen gebouwd voor toeristen. De eigen bevolking heeft vrij sobere woningen.
De omgeving is prachtig! Net gaan eten en even gepraat met een Zeeuws stel dat met de motor op pad is. Voor het overige tot nu toe geen enkele Nederlander gezien of gehoord.

We bezoeken nog even het mooie kerkje, Church of St. Anne. Op site staat dat die 24h open is. Maar is toch echt gesloten! Jammer.

Vrijdag 26 september 2025
Dag 4 van Žaborić naar Šibenik, 23°

We vertrekken op tijd. Een laatste foto vanaf het balkon van het appartementje waar we verbleven. Het is weer zonnig en op dit moment al 24 graden.
En dan loopt de route dus weer langs de D8. Maar er is ook echt geen andere weg. Deze moet dus worden gebruikt door auto’s, maar ook fietsers (hebben we maar enkele van gezien) en voetgangers (ook daarvan maar weinig gezien).
Onderweg nog enkele foto's van prachtige uitzichten.

Net voordat we een weg moeten oversteken om Šibenik in te lopen zie ik een afbeelding op een paal. Dit is dus de camino aanduiding in Kroatië.
We zijn iets te vroeg om naar het appartement te gaan, dat ligt in de oude binnenstad. We lopen toch maar al die richting uit.
De buitenkant ziet er niet zo geweldig uit. Één deur en trappen omhoog Er is geen receptie, niemand te zien. We gaan er tegenover maar even wat koffie drinken. De ober is zo behulpzaam dat hij voor ons naar de eigenaar belt. Deze belooft over een uurtje er te zijn. Gelukkig is het door ons gereserveerde appartement niet op onderstaand opgegeven adres. De eigenaar loopt met ons mee naar een woning waar nog volop ge-/verbouwd wordt om meer appartementen te creëren. Één daarvan is klaar en is vandaag voor ons bestemd.

In het VVV-kantoor worden we geholpen door een aardige dame, die volgens ons blij is eens 2 pelgrims te ontmoeten. Van haar krijgen we maar liefst 7 stempels (2 van Primošten, 1 van Rogoznica,1 van Grebaštica, 1 van de kathedraal Sv. Jakova, 1 van Šibenik en 1 van Tribunj.

Ik heb beloofd voor iemand -die alle mogelijke steun kan gebruiken- een vanuit Swalmen meegebrachte steen in de
St. Jacobuskathedraal neer te leggen. Dat gaan we eerst doen en steken een kaarsje aan.
Het is een prachtige kathedraal, wel klein.

Šibenik is de op twee na grootste stad van Dalmatië, ligt midden in de Adriatische Zee. Šibenik wordt niet alleen bezocht vanwege de prachtige stranden, maar ook vanwege culturele en historische bezienswaardigheden (er staan zelfs twee monumenten onder UNESCO-bescherming). Šibenik beschermt ook twee nationale parken: Krka en Kornati. 

Er is hier vandaag een bijeenkomst van Camino-gangers. Morgen gaat een georganiseerde groep lopen van Šibenik naar Vodice. Niet de gangbare route maar een stukje met de boot. Zij vertrekken morgenochtend om 8 uur vanaf de kathedraal. Wij kunnen mee!

Vanavond blijkt er om 19.15 uur ook nog een processie te zijn. We willen op tijd zijn voor de processie. Vóórafgaand daaraan blijkt er net een mis in de kathedraal te beginnen. De kathedraal is klein en zit helemaal vol. Omdat wij de Camino lopen mogen we de kathedraal binnen en de mis bijwonen.
Na de mis de processie, waaraan jong en oud deelneemt.

Met een drankje sluiten we deze dag af.

Zaterdag 27 september 2025
Dag 5 van Šibenik naar Vodice, 25°

Op tijd opgestaan. Koffie en thee gemaakt en gedronken.
Onze bagage en rugzakken weer ingepakt en appartement opgeruimd.
De kathedraal ligt hier 350 meter vandaan. Wij zullen er op tijd zijn. De tocht zou om 8 uur starten. We zijn erg benieuwd hoeveel mensen mee lopen...…………..en natuurlijk ook naar de route en waar een boot ons naar welke plaats overzet.

Er staan vóór 8 uur al wandelaars bij de kathedraal. Ik vermoed dat uiteindelijk iets meer dan 100 mensen hebben mee gewandeld. Maar vóór de wandeling start worden we de kathedraal ingeloodst. Daar krijgen we een heleboel uitleg over het ontstaan van de camino's, over het verloop van de wandeling, enz. En dan moet er nog gebeden worden voor een behouden terugkomst en natuurlijk mag ook de zegening niet ontbreken. Met dit alles is het inmiddels warm en 8.45 uur geworden.

Vanuit de kathedraal lopen we samen naar de boot, die ons naar de overkant brengt. Dan vaart de boot terug om de overige wandelaars te halen. Daar blijven we op wachten.

Nu we het water zijn overgestoken zien we maar liefst 2 aanduidingen dat je op een camino zit. Het wachten is op de rest van de groep die nog door de boot zal worden afgezet. Als die groep er is krijgen we nóg meer uitleg en dan starten we eindelijk!
Het is inmiddels 9.45 uur en warm! Onderweg zien we nog 2 pijlen! En dat over een afstand van ongeveer 12 km.
Ons is verteld dat er na ca. 10 km een rustpauze zal zijn. We komen bij het klein dorpje Jadrij en Dirk en ik denken dat hier de pauze zal zijn waar we lekker kop koffie kunnen drinken. Maar nee hoor. Doorlopen maar....en waar is de pauzeplaats?

Inderdaad, bij een kerkje. Niks lekkere koffie of koude cola. Oef!

 We lopen nog een stuk mee en verlaten na ongeveer een half uurtje de groep. We drinken even wat langs het strand en lopen dan naar het adres in Vodice waar ons appartement is. Het VVV-kantoor is helaas gesloten, maar zou morgen vanaf 8 uur open zijn. Dan halen we onze stempels voordat we aan onze laatste wandeldag naar Pirovac beginnen.
Vodice is een bekende toeristische plaats in de regio Šibenik-Knin. Bijzonder is de Onze-Lieve- Vrouwekerk van de Karmel. In Vodice vind je prachtige baaien en een grillige kustlijn met onbewoonde eilanden.

Zondag 28 september 2025
Dag 6 van Vodice naar Pirovac, 23°

Vandaag lopen we naar het eindpunt. Pirovac is een klein dorpje met iets van 1600 inwoners. Even na achten vertrekken we. We lopen een iets langere route naar Pirovac, langs de kust.
Dan komen we ook langs het VVV-kantoor voor onze stempels. Helaas.....het VVV-kantoor is op zondag de hele dag gesloten! We bekijken morgen wel of we terugkomen voor de stempels van Jadrija en Vodice.

Vandaag enkele uren in bosgebied gelopen. Geen uitzichten, alleen maar bos vóór, achter en opzij. Best saai!
Uiteindelijk moeten we dan toch weer via de D8 om in Pirovac te komen.
Nog een laatste stop vóórdat we het dorpje inlopen. We besluiten gelijk maar te lunchen in een naast de weg gelegen restaurant. Hier worden buiten in grote rook-ovens lam en speenvarken gerookt. Dat ruikt heerlijk. In het restaurant worden delen hiervan verkocht om mee te nemen.

En dan komen we aan op het eindpunt van deze camino.

We lopen eerst naar het door ons gereserveerde appartement. De dame, die de deur opende, herkende ons van de wandeling gisteren! Zij had ook meegelopen! Dat is wel heel toevallig!
We kunnen kiezen voor het appartement op de 2e etage of begane grond. We kiezen begane grond (hebben genoeg bergop gelopen).
Haar dochter spreekt goed Engels en we vertellen haar van de gemiste stempels. Zij gaat voor ons uitzoeken hoe laat er bussen rijden van Pirovac naar Vodice en terug. Ook kunnen we onze rugzakken tot morgenavond bij hen thuis laten staan. Dat is helemaal top!

Pirovac is een gemeente in de Kroatische provincie Šibenik-Knin. En telt maar ca. 1600 inwoners. De oppervlakte bedraagt 40,97 km², de bevolkingsdichtheid is 39,2 inwoners per km².
De omgeving is prachtig.
Vanuit het pad langs het appartement sta je zo aan de baai. Nu lopen we niet richting centrum maar de andere kant op. Zo kom je aan de overkant van de baai. Ik heb daar zelfs nog even kunnen schommelen

Een laatste kop koffie op het terras voor het appartement. Rugzakken inpakken, spullen die we in de bus nodig hebben, in een apart tasje stoppen. De bus vertrekt vanavond laat. Het is fijn dat we de rugzakken bij het appartement kunnen laten staan, zodat we die niet de hele dag moeten mee zeulen!

We hebben nog een hele dag voor de boeg en gaan rustig op zoek naar het VVV-kantoor voor de laatste stempels. We hebben besloten om niet terug te gaan naar Vodice voor de 2 ontbrekende stempels.
De Tourist Information, die wij hadden gezien, blijkt een particulier reisbureau te zijn.
De mevrouw is heel behulpzaam en zegt dat het VVV-kantoor tijdelijk is verhuisd, i.v.m. een verbouwing. Ze geeft ons het adres met huisnummer 23 en we besluiten daar dan maar gelijk heen te lopen.
Omdat er geen enkele aanduiding is dat hier het VVV-kantoor huist, twijfelen we.
Achter de deur is een heel klein portaaltje met van allerhande spullen en een trap. Voor de rest niets.
We vragen nog een keer aan een voorbij lopende man, maar het is inderdaad dit pand. Op mijn opmerking dat aan de buitenkant niet te zien is dat hier een VVV-kantoor huist antwoordt de jongeman dat hij pas enkele weken in dit pand zit!
Na wat zoeken vindt de jongeman de stempel en zet deze laatste in ons paspoort.

Vanmiddag nog wat rondgewandeld, wat gegeten en gedronken. Natuurlijk nog een paar laatste foto’s.

En dan naar huis

Op tijd naar de bushalte waar we om 23.30 uur in de Flixbus stappen. Daarmee komt een einde aan onze camino Šibenik.

Een heel andere beleving dan onze vorige 2 camino’s.

Laat je vereeuwigen op onze Wall of Fame. Na de start hiervan het afgelopen jaar hebben we veel foto's mogen ontvangen van de aankomst van een regiolid op de Plaza Obradoire voor de kathedraal van Santiago of een andere aankomstplek.

Dus ben jij dit jaar (of eerder) aangekomen, te voet maar zeker ook met de fiets, stuur ons dan je foto naar: regio.limburg@santiago.nl

Vermeld wel even je naam en datum van aankomst. Wij plaatsen hem dan op onze Limburgse Wall of Fame.

Kijk maar eens op onze webpagina wie jullie is voorgegaan.

De Helden die van huis uit hun camino gelopen of gefietst hebben verdienen zeker een plek op onze Wall.

Reserveer deze data alvast in je agenda.

06-12-2025: Café Saint Jacques in het City Café Nero in Roermond.
03-01-2026: Café Saint Jacques in het City Café Nero in Roermond.
07-02-2026: Café Saint Jacques in het City Café Nero in Roermond.
07-03-2026: Voorjaars Regiobijeenkomst in het City Café Nero in Roermond.
14-03-2026: Café Saint Jacques in het City Café Nero in Roermond.
04-04-2026: Café Saint Jacques in het City Café Nero in Roermond.
02-05-2026: Café Saint Jacques in het City Café Nero in Roermond.

Int goeie geleuf ik wel
Zo af en toe.
Int café, met n fikse bel
Geleuf ik elke waarheid als n koe.

In Roermeund moet ik wezen,
An de Roer moet ik zijn.
Ik geleuf dat ik ga sjinezen
Na hullie Geneutenschap-festijn.

N mooi program
Hedde gullie daar gemaakt.
Voor al die leu van Jacobs-stam,
Die geleuven dat Jacobus, geschaakt
Uit Jeruzalem naar Spanje kwam.

En deur Spanjolen ingepakt.
Die de leu die niet geleufden
In de waarheid van dit pact,
Gewoon de koppies even kleufden.

Ik geleuf dat ik mar toes ga blieven
En afzien van de lange tocht.
Naar jullie stadje, dat decoratieve,
Waar gullie zo graag op pocht.

De veurige keer ben ik wél gekomen,
Om met m’n maten fijn te bomen.
Mar tis alwir n tied gelejen
Dat wij per fiets naar Jacob rejen.

Ik geleuf nie da deze keer
Veul van die oudjes op gaan draven.
Köpke kaal, de rug doet zeer,
Op n enkel graf krassen al wat raven.

Ik wens ulliedegullie veel succes,
Mi flink wâ volk op de vloer.
En n menneke opt bordes
Die de leu ontvangt met Roermeunds ‘bezjoer’.

Veul plezier straks int Café,
Ik geleuf da da wel gaat lukken.
Toes doe ik met n neutje mee,
Gin sjinees, wel efkes lekker tukken.

EL VIEJO.

(Pieter van de Ven (oud Hospitalero)