Laatste nieuws

Druk ??
Zó (zie bijgaande foto) had menigeen zich het Heilig Jaar 2010 voorgesteld.

Enquête door jongere van 14
Een jonge student en toekomstig pelgrim van 14 jaar vraagt of u zijn enquête wilt invullen.

Cursus Heilige plaatsen
Hovo Nijmegen organiseert in het najaar zes bijeenkomsten onder leiding van Thomas Quartier

Oprichting van de Stichting Vrienden van Sint Jacob
Onlangs passeerde de akte van oprichting bij het notariskantoor van Doorne te Amsterdam.

Pelgrim en thuisblijver op de radio
Ons lid Theo den Otter en zijn vrouw vertelden onlangs in het programma van Hans van Willigenburg. Via de site van Theo is dit fragment te beluisteren

Burgemeester Wolfsen geeft startsein Camino 2010
Burgemeester Aleid Wolfsen van Utrecht gaf startsein voor Europa Camino 2010

Nieuws over Europa Camino 2010
De drie estafette's door Nederland (naar Duitsland, naar België en door Limburg) beginnen aardig vorm te krijgen.

Nieuwsarchief

Verslag najaarsbijeenkomst regio Den Haag 21 november 2009

Veel nieuwe leden namen deel aan de najaarsbijeenkomst van de Regio Den Haag, die plaats vond op 21 november 2009. De 60 stoelen van het vertrouwde intieme zaaltje van de Haagse Jacobuskerk waren vrijwel allemaal bezet. De deelnemers kunnen terugzien op een van de meest geslaagde Regiodagen van de laatste jaren.

Thuisblijvers
Het ochtendprogramma stond in het teken van de thuisblijvers. Een niet-alledaags onderwerp, want thuisblijven en pelgrimeren lijken elkaars tegenpolen. Voor veel pelgrims is het ook geen thema. Niet altijd is er sprake van een partner en in veel gevallen gaat de partner mee op pelgrimstocht. Thuisblijvende partners genieten of lijden mee, of genieten en lijden alleen.

Cécile Engels en Carla van Vugt lieten zien dat thuisblijvers ook een soort van pelgrims kunnen zijn. Zij leefden intensief mee toen hun partner (waaronder schrijver dezes) op pelgrimstocht vertrok en volgden hem vrijwel dagelijks via mobieltje en kaart. Er bleek tijdens de pelgrimsperiode een boost te zijn in het sociale leven van de thuisblijver en ook de familierelaties kregen bovengemiddelde aandacht. De dames waren als tijdelijk alleenstaande heel actief geweest in Nederland, kennelijk niet gehinderd door de pelgrimerende partner. Een tip was om een beknopt dagboek bij te houden, als vervanging of ter ondersteuning van het na afloop bijpraten. Ook bleek het nuttig om ergens halverwege de tocht een partnerbezoek in te lassen, zodat er iets van een gedeeld pelgrimsgevoel kon ontstaan. Aan de andere kant was het ook hun ervaring dat de pelgrim tijdens zijn fysiek en mentaal inspannende tocht weinig open staat voor de dagelijkse beslommeringen van het thuisfront. Wat pelgrim en thuisblijver gemeen hebben is het vrijheidsgevoel. Een compromis over de vraag hoe laat de tafel thuis gedekt wordt en wat er te eten op komt is niet nodig, en ook de kamerthermostaat kan zonder morren een graadje hoger.

Het juiste pad
Gastspreker Gerard Rijkers heeft zijn ervaringen als thuisblijver op papier gezet (“Thuisblijven naar Santiago”) en op de website van zijn wandelende vrouw Ida (http://home.kpn.nl/rijke865). In een humoristische presentatie schetste hij waarom hij zelf niet mee kon, hoe intensief hij betrokken is geweest bij de voorbereidingen van Ida’s tocht en hoezeer hij emotioneel geraakt werd toen René Heinrichs hem tijdens het voorbereidingsweekend in Ossendrecht ook de jacobsschelp omhing, want “je zult iedere dag de tocht van Ida meebeleven en met haar verbonden zijn en daarom ook voor jou een schelp.” Ook Gerard heeft zijn pelgrimerende partner enkele keren opgezocht en de sfeer van de Camino opgesnoven. Telkens weer een emotioneel afscheid maar ook de wetenschap dat beiden daarna weer het juiste pad op gingen: de een richting Santiago, de ander naar huis, beiden met hun eigen pelgrimsgevoel.

Geïnspireerd door deze inleidingen kwamen er verschillende andere ervaringen los van thuisblijvers. Yvonne den Ridder vertelde over haar thuisblijfgevoel na het vertrek van Cor, en Remco Groenenberg schetste als thuisblijver helder en indringend de spanning die er kan ontstaan wanneer je partner naar Santiago gaat, maar je het eerste gedeelte van de Camino samen loopt. Je neemt afscheid van elkaar en spreekt af dat je elkaar in Santiago zult weerzien. Terwijl de pelgrimstocht vordert vraagt de thuisblijver zich af of hij wel naar Santiago moet gaan om het sluitstuk van de tocht samen te beleven. Zou het gevoel van ‘haar Camino’ bij zijn Tricia niet veranderen in ‘onze Camino’ en daarmee afbreuk doen aan al haar individueel beleefde ervaringen? Een interessant dilemma, waarbij Remco en Tricia er voor gekozen hebben dat Tricia in haar eentje in de Kathedraal zou aankomen.
Een boeiende en inspirerende ochtend die verder reikte dan het thema ‘thuisblijvers’ aanvankelijk deed vermoeden.

Irish blessing
Jan Galjé leidde ons voor de lunch nog vocaal langs de zegeningen van de Camino door het gezamenlijk (proberen te) zingen van An Irish Blessing : “May the road rise to meet you, May God hold you in the palm of His hand”. Het begon net aardig te klinken toen het tijd was voor de gecaterde broodjes, die tijdens geanimeerd gekeuvel werden verorberd.

Simpelheid van het leven
Leon van den Bergh beet ’s middags het spits af met een PowerPoint-presentatie van zijn 2006-fietstocht naar Santiago. Ook zijn bijdrage, die hij liet beginnen in het einddoel Santiago en eindigde in het vertrekpunt Den Haag, was doorspekt met humoristische kwinkslagen. Daarmee hield hij eenieder na het moeilijke nalunch-uur goed wakker.
Leon bracht aan de hand van mooie foto’s een hele reeks thema’s over het voetlicht, zoals de simpelheid van het leven tijdens de tocht, de vriendschap met de fiets, de intens gelukkige momenten, zittend voor zijn tentje of met medepelgrims aan het pelgrimsmenu én de kick van veel te snelle afdalingen.

Tieleke Huijbers nam ons tenslotte aan de hand van prachtige dia’s mee naar een aantal cultuur-historische hoogtepunten op en langs de route vanaf Le Puy via Cahors en Moissac naar de Pyreneeën. Zij schetste een beeld van de mensen die in de middeleeuwen leefden en gaf uitleg bij de stichtelijke en verhalende voorstellingen die de pelgrims onderweg, vooral in timpanen van kerken en kathedralen, tegenkwamen. Haar grote kennis van zaken verried haar achtergrond als docente kunstgeschiedenis. Hinderlijk voor haar zelf, maar minder voor haar aandachtige gehoor, werkte het vertrouwde dia-apparaat deze keer niet erg mee. Toch maar overschakelen op PowerPoint, Tieleke?

Tijdens het traditionele afsluitende Café Saint Jacques gaven veel aanwezigen uiting aan hun waardering voor de verschillende presentaties en de gevarieerde en inhoud van de dag. Jan Galjé, al jaren actief betrokken bij de organisatie van dergelijke bijeenkomsten, waagde het zelfs deze dag te bombarderen tot de mooiste Regiodag uit zijn herinnering. Een uitdagende opmerking.

Jos Engels, 30 november 2009