Het thema van het derde Caminofestival op zaterdag 15 maart 2008 was ‘De zeven werken van Barmhartigheid’.

Barmhartig betekent medelijdend en mededogend. Iets minder letterlijk kan het ook meegaan en delen betekenen. Meegaan en delen, in en door ontmoeting. 

Door het bezoeken van de zeven tafels, konden deelnemers een‘pelgrimstocht’ maken langs deze zeven werken van barmhartigheid en kennis en ervaring delen òf opdoen met pelgrims en aspirant pelgrims. Tevens was er gelegenheid om een vragenlijst, gerelateerd aan het thema, in te vullen met ervaringen en tips die het St. Jacobsgenootschap in een later stadium eventueel kan gebruiken bij de voorlichting aan nieuwe leden/pelgrims.

Een aantal ervaringen wordt hieronder weergegeven.

Honger/voeding/delen van eten

‘Bijna altijd was aan eten te komen en ik heb veel gastvrijheid ontmoet.’

‘ Een jonge Belgische man die al bijna een jaar onderweg was liep nu terug naar huis. Hij had weinig geld en daarom was mijn appel en brood voor hem. Ook heb ik meegemaakt dat een Nederlands gezin mij uitnodigde voor de maaltijd.’

‘Op plaatsen waar geen winkels waren werd er door Jacobus voor ons gezorgd. Vaak reed een rijdende bakker ons achterop. Maar ook kregen we vaak iets aangeboden zoals kersen of aardbeien.’

‘Ik ben alleen op de fiets gegaan en werd regelmatig uitgenodigd voor een kop koffie of maaltijd  “in ruil” voor mijn verhaal.’

‘Geboren in 1935 en nooit te klagen gehad. Deze vraag doet mij denken aan mijn stiefmoeder die brood aan hongerige gevangenen uitreikte die, voorafgaand aan het Ardennen offensief, voorbij trokken.  Zij gunde het hun graag.’

‘In een refugio heb ik mijn soep gedeeld met een gezin uit Amerika.’

‘Zowel mijn maag als mijn ziel werden vaak om niet gevoed. Dit heeft me dankbaarheid gegeven en meer liefde in mijn leven.’

Dorst/drinken/delen van drinken en hoeveel drinken nam je mee?

‘Mijn water heb ik wel eens gedeeld met een hond omdat zijn water op was. Het verkrijgen van water is over het algemeen geen probleem. Ik neem minimaal 1 liter mee want je kunt altijd wel ergens bijvullen.’
’We hebben wel eens zonder water gezeten maar een automobilist redde ons door bij een benzinepomp veel verderop 2 liter ijskoud water voor ons te halen.’

‘Toen we ergens een keer water vroegen kregen we er spontaan een sinaasappel bij.’

‘Water is nooit een probleem geweest, gewoon vragen.’

‘Ik had 2 bidons en een 2 literfles bij mij.’

‘Ik had een liter drinken bij me per dag en heb dit niet met anderen gedeeld.’

‘Onderweg staan mensen niet alleen openlijk achter je maar op vragen hoorde ik nooit een nee.’

‘Er is genoeg in de bron als je zelf het “smalle pad” gaat.’

Onderdak/Op een bijzondere plaats/werd je altijd onderdak verleend?

’Op vele bijzondere plaatsen geslapen; sociale opvang, stadhuis, sportzaal, zolder, bij  mensen thuis maar ook wel eens 10 km extra moeten lopen.’
’Tijdens een wijnbeurs in Bordeaux waren alle slaapplaatsen bezet. Bij een mevrouw die we in een park ontmoetten kregen we onderdak.’

‘Via de parochie kwamen we aan een adres van een weduwvrouw in Frankrijk die voor ons kookte en voor een bed zorgde. We mochten niets betalen.’

‘’s Avonds laat heb ik op een grasveldje voor het gemeentehuis geslapen wat eerst niet mocht van de politie maar heb het toch gedaan.’

‘Mijn eerste etappe ging vanaf Lugo over de Camino Primitivo. Ik kwam slechts halverwege. Een taverne had geen slaapplaats maar ze belden een motel langs de snelweg 7 km verderop. Die haalden mij op en brachten mij de volgende dag weer terug op de camino!’

‘Ik heb iemand ontmoet die als hij moe was en er was geen camping gewoon bij iemand aanbelde. Zo ook een keer bij een mooi kasteel. Hij hoefde zijn tent niet op te zetten maar kreeg een slaapkamer, eten etc.’

‘Het gevoel gedragen te worden werd versterkt als het “lot” me gunstig was gezind.’

Kleding/uitrusting/delen of iets gekregen?

‘Wel EHBO materiaal gedeeld, geen kleding. Na drie etappes neem ik steeds minder mee. Alles wat je thuislaat is echt mooi meegenomen!

‘Door een overbelaste voet al na drie dagen, de uitrusting bijna gehalveerd.’

‘Ik droeg 12 kg en dat bleek veel te veel.’

‘Aan het eind van de camino Frances waren de refugio’s steeds vol en moest ik Hotelkamers huren. Ik heb mijn slaapzak toen achtergelaten.’

‘Een broek met scheur weggegeven aan een Franse pelgrim die allen maar een spijkerbroek had. De scheur in deze lichtgewicht en sneldrogende broek werd gelijk door de Fransman gemaakt.’

‘Pelgrimeren is loslaten! Waarschijnlijk heb ik daardoor regelmatig, op een camping na het dagelijkse wasje, een kledingstuk vergeten.’

‘Wel kapotte kleding weggedaan en in Finisterre een paar kledingstukken verbrand.’

‘Uit behoefte aan grip en controle op mijn angst en onzekerheid heb ik mijn rugzak veel te vol gepakt. Drie keer heb ik dingen teruggestuurd. Dit hielp me ook om meer los te komen van in het leven opgelopen pijn.’

Ziekte/ongemak/blessures, ben je het tegengekomen en hoe reageerde jij of je omgeving?

‘Tijdens het eten werd een medepelgrim onwel, arts gebeld, erbij gebleven en later via SMS contact gehouden.’
’Door een overbelaste voet had heb ik het loopschema aangepast en toen later mijn teen was gebroken nam een, bij andere pelgrims behorend, busje mijn rugzak mee.’

‘Ik kreeg verschrikkelijke blaren en mijn eigen blaarpleisters bleven niet goed zitten. Van iemand anders kreeg ik betere pleisters die wel bleven zitten.’

‘In verband met hoge koorts en benauwdheid werd ik naar het ziekenhuis verwezen via een arts. Omdat ik pelgrim was ging alles veel sneller, foto’s, bloedonderzoek etc.’

‘Ik heb helemaal geen pech gehad en ben ook niet met ziekte of blessures in aanraking gekomen.’

‘Ondanks mijn bezorgdheid ben ik een geweldige solist. Maar aan mensen waarbij ik iets voel en met name de alcoholisten onderweg heb ik aandacht gegeven en in mijn hart gesloten.’

Gevangen/ Paasgroetactie 2008 van Kerk in actie

Er zijn diverse deelnemers aan dit Caminofestival geweest die een kaart hebben ingevuld en zo hebben bijgedragen aan een vorm van barmhartigheid

‘Thick Nhat Hark schreef dat je waar je ook bent, vrij kunt zijn. In iedere gevange is een plek van stilte, waar we kunnen opladen aan de bron.’

Einde/doel bereiken/verliesverwerking/wat betekent het bereiken van het doel van jouw tocht?

’Hoe het zal zijn na Santiago zal ik pas binnenkort weten. Nu merk ik dat de tocht ‘meeloopt’ in mijn leven.’

‘Door voortschrijdende dementie van mijn zus heb ik de tocht even in de wacht gezet. Maar toch besloten weer te vertrekken voor de laatste 738 km. Het is goed.’

‘Voor mij is het allerbelangrijkste om me weer te laten verrassen en niet teveel te plannen.’  ‘Mijn beeld van de ware pelgrim in de spiegel: ‘ik ben maar het topje van de ijsberg’.’

‘Het einde van mijn pelgrimstocht betekende het begin van een leven alleen.’

‘Op de Camino leerde ik dat het altijd goed komt.’

‘Indrukwekkend vond ik de monumenten voor pelgrims die onderweg overleden zijn.’

‘Santiago was een deceptie; te rumoerig, onpersoonlijk, commercieel.’

‘Finisterra voelde veel meer als HET eindpunt.’

‘De bron voelen en me gedragen weten helpt me te leven. Ik ben al jaren eerder geraakt door deze wonderlijke schepping waar we allemaal deel van uit maken. Het is aan ons om vorm te aan deze schepping met onze ziel en ons hart.’

‘Na Santiago doorgelopen naar Finisterra en daar een week aan het strand gelegen! Hierdoor uitgerust naar huis gegaan.’

‘Het was een geweldige ervaring zonder begin of eind. Ik ga gewoon verder op mijn levensweg want ik heb het leven lief!’

‘Ik hoop ooit nog een keer te gaan en dit gevoel van verwachting en verlangen steekt vooral op dit Caminofestival weer de kop op!’

‘Ik was verrast door de gelegenheid om de kerk, als ware het een Franse of Engelse kathedraal, te kunnen bezichtigen.’

Mocht u naar aanleiding van bovenstaande vooral concrete TIPS hebben die we eventueel ook kunnen opnemen in een herdruk van Praktisch Pelgrimeren dan kunt u deze tips sturen naar

e-mail (info@santiago.nl).

Bets Everts

Werkgroep Caminofestival 2008